<body>
<a href="http://facefa.com">جامعه مجازی</a>
<h1><a href="http://facefa.com">شبکه اجتماعی</a><strong>يكيتا يكيتا يكيتا</strong> <a href="http://coo.ir">ثبت دامنه</a><strong>يكيتا يكيتا يكيتا</strong></h1><h2><strong>گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ... گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ... گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ...</strong><strong>گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ... گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ... گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ...</strong></h2><h1>گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ... گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ... گذري در موسيقي كلاسيك ، ادبيات ، روانشناسي و ... يكيتا يكيتا classic music,literature,pcychology,موسيقي كلاسيك،ادبيات ،روانشناسي classic music,literature,pcychology,موسيقي كلاسيك،ادبيات ،روانشناسي</h1><p><a href="http://yakita.coo.ir"><strong>يكيتا</strong></a> <a href="http://www.coo.ir" >free domain</a>جامعه مجازی، شبکه اجتماعی، دوست یابی، دوستیابی، ثبت دامنه، ثبت دامین</p>
<UL><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-455.aspx" target="_blank">آدمهای اینجا و آنجا</a><BR><P align=justify>آنهایی که (از ایران) رفته اند هر روز ایمیلشان را در حسرت نامه از آن هایی که مانده اند باز می کنند و از اینکه هیچ نامه ای ندارند کلافه می شوند.<BR>آنهایی که (در ایران ) مانده اند هر روز…نه…یکروز در میان ایمیلشان را چک می کنند و از اینکه نامه ای از آنهایی که رفته اند ندارند کفرشان در میاید.<BR>آنهایی که رفته اند منتظرند آنهایی که مانده اند برایشان نامه بنویسند. فکر می کنند که حالا که ازجریان زندگی آنهایی که مانده اند خارج شده اند آنها باید تصمیم بگیرند که هنوز می خواهند به دوستیشان از دور ادامه بدهند یا نه.<BR>آنهایی که مانده اند منتظرند آنهایی که رفته اند برایشان نامه بنویسند .فکر می کنند شاید انهایی که رفته اند مدل زندگیشان را عوض کرده باشند و دیگر دوست نداشته باشند با آنهایی که مانده اند معاشرت کنند.<BR>آنهایی که رفته اند همانطور که دارند یک غذای سر دستی درست می کنند تا تنهایی بخورند فکر می کنند آنهایی که مانده اند الان دارند دور هم قورمه سبزی با برنج زعفرانی می خورند و جمعشان جمع است و میگویند و میخندند.<BR>آنهایی که مانده اند همان طور که دارند یک غذای سر دستی درست می کنند فکر می کنند آنهایی که رفته اند الان دارند با دوستان جدیدشان گل می گویند و گل میشنوند و از آن غذاهایی می خورند که توی کتاب های آشپزی عکسش هست.<BR>آنهایی که رفته اند فکر می کنند آنهایی که مانده اند همه اش با هم بیرونند. کافی شاپ می روند .خرید می روند…با هم کیف دنیا را می کنند و آنها را که آن گوشه دنیا تک افتاده اند فراموش کرده اند.<BR>آنهایی که مانده اند فکر می کنند آنهایی که رفته اند همه اش بار و دیسکو می روند و خیلی بهشان خوش می گذرد و آنها را که اینجا گیر افتاده اند فراموش کرده اند.<BR>آنهایی که رفته اند می فهمند که هیچ کدام از آن مشروب ها باب طبعشان نیست و دلشان می خواهد یک چای دم کرده حسابی بخورند.<BR>آنهایی که مانده اند دلشان می خواهد بروند یکبار هم که شده بروند یک مغازه ای که از سر تا تهش مشروب باشد که بتوانند هر چیزی را می خواهند انتخاب کنند.<BR>آنهایی که رفته اند همانطور که توی صف اداره پلیس برای کارت اقامتشان ایستاده اند و می بینند که پلیس با باتوم خارجی ها را هل می دهد فکر می کنند که آن جایی که تویش بودند حداقل کشور خودشان بود ، حداقل احساس نمی کردند طفیلی هستند.<BR>آنهایی که رفته اند همانطور می نشینند پشت پنجره و زل می زنند به حیاط و فکر می کنند به اینکه وقتی برگردند کجا کار گیرشان میاید و ایا اصلا کار گیرشان میاید؟<BR>آنهایی که مانده اند فکر می کنند که آنهایی که رفته اند حال کرده اند و حالا میایند جای آنها را سر کار اشغال می کنند و آنها از کار بیکار می شوند.<BR>آنهایی که مانده اند فکر می کنند آنهایی که رفته اند حق ندارند هیچ اظهار نظری در هیچ موردی بکنند چون دارند آن طرف حال می کنند و فوراً یک قلم برمی دارند و اسم آن طرفی ها را خط می زنند.آنهایی که رفته اند هیچ سایت خبری را نمی خوانند. ربطی بهشان ندارد خبر کشور هایی که تویش هستند…<BR>آنهایی که مانده اند می خواهند بروند.<BR>آنهایی که رفته اند می خواهند بر گردند.<BR>آنهایی که مانده اند از آن طرف مدینه فاضله می سازند.<BR>آنهایی که رفته اند به کشورشان با حسرت فکر می کنند.<BR>اما هم آنهایی که رفته اند و هم آنهایی که مانده اند در یک چیز مشترکند :<BR><FONT color=#990000>آنهایی که رفته اند احساس تنهایی می کنند. آنهایی که مانده اند هم احساس تنهایی می کنند. کاش جهان اینقدر با ما نامهربان نبود</FONT></P>
<P> <FONT color=#0000cc>با تشکر از نعیم عزیز</FONT><BR><BR> </P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-454.aspx" target="_blank">دلم گرفته</a><BR>امشب دلم بیقراره ، هوای دو چشماتو داره </P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-453.aspx" target="_blank">چگونه ذهنی برتر داشته باشیم؟ - 1</a><BR><P dir=rtl align=justify> بی شک توانمنـدی ذهنـی و سرآمـدی قدرت یادگیـری و حافـظـه آرزوی هر انسـانـی است. چـرا کـه در</P>
<P dir=rtl align=justify>دنیای علم محور امروز آنکه داناتر است ، توانـاتر است و آنکـه راه دانایی را بداند میتواند با اراده و پشتکار ، </P>
<P dir=rtl align=justify>سعادت خویش را تضمین کند. برخی افـراد بر این گمان اند که ذهن برتر از آن عده ای خاص و امری وراثتی </P>
<P dir=rtl align=justify>است ( اگرچه وراثت در این مسئله تاثير گذار است اما قابلیت های ذهنی در همه افراد قابل ارتقاء است ، </P>
<P dir=rtl align=justify>به نحوی که میتوان از آن به اعجاز ذهن تعبیر کرد). </P>
<P dir=rtl align=justify> افـراد موفق کسـانـی هستنـد کـه راه هـای کـارآمـد سازی ذهـن خویش را یافتـه و با پشتکـار به اجـرا </P>
<P dir=rtl align=justify>گذاشته اند تا با ذهنی برتر پله هـای ترقی و پیشرفت را به سرعت طی نمـوده و مفهوم موفقیت را تحقق </P>
<P dir=rtl align=justify>عینی بخشند.</P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#990000><B>تن آرامی (</B><B>Relaxation</B><B>)</B></FONT></P>
<P dir=rtl align=justify> ابتدایی ترین عامل موفقیت در همه ابعاد زندگی آرامش است. آرامشی که از درون سرچشمه گرفته و </P>
<P dir=rtl align=justify>به دنیای پیرامون ما جاری شود. آرامش بستر ایجاد تمرکز و تقویت حافظه است. زمانی که آرام و خونسرد </P>
<P dir=rtl align=justify>هستید عملکرد بهتری در انجام کارها خواهید داشت ، به عنوان مثال دانش آموزان و دانشجویان مواقعـی </P>
<P dir=rtl align=justify>که آرام هستند مطالعه را بهتر و سریعتر انجام میدهند. تن آرامی در پنج مرحله ( تجسم ابتدایی ، تمرکـز </P>
<P dir=rtl align=justify>، فرمان ذهنی ، تلقین ، تجسم دوباره ) صورت میگیرد که میتوان آن را به دو صورت نشسته و یا درازکـش </P>
<P dir=rtl align=justify>انجام داد. تن آرامی اگر در محیطی آرام و دارای تابش نور کمتـر انجام شود تأثیـر بهتـری دارد. ترکیـب آرام </P>
<P dir=rtl align=justify>سازی میتوانـد متفاوت باشد ، به این معنـی که میتـوان از بالا به پایین و پایین به بالا صورت گیرد ( از نوک </P>
<P dir=rtl align=justify>انگشتان پا تا فرق سر و یا بالعکـس ) و یکـی یکـی اعضـای بدن را مجسم نمـوده سپس روی آن تمرکـز و </P>
<P dir=rtl align=justify>آنگاه فرمان آرامـش ذهنـی را صـادر میکنیـد که مثـلاً پای راست شل شود ... و به همین صورت برای سایر </P>
<P dir=rtl align=justify>اعضای بدن انجام دهید.</P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-452.aspx" target="_blank">چوپان و امام زاده</a><BR><P dir=rtl align=justify>چوپاني گله را به صحرا برد به درخت گردوي تنومندي رسيد. <BR>از آن بالا رفت و به چيدن گردو مشغول شد كه ناگهان گردباد سختي در گرفت، خواست فرود آيد، ترسيد. </P>
<P dir=rtl align=justify>باد شاخه اي را كه چوپان روي آن بود به اين طرف و آن طرف مي برد. <BR>ديد نزديك است كه بيفتد و دست و پايش بشكند. <BR>مستاصل شد... <BR>از دور بقعه امامزاده اي را ديد و گفت: اي امام زاده گله ام نذر تو، از درخت سالم پايين بيايم. </P>
<P dir=rtl align=justify>قدري باد ساكت شد و چوپان به شاخه قوي تري دست زد و جاي پايي پيدا كرده و خود را محكم گرفت. <BR>گفت: اي امام زاده خدا راضي نمي شود كه زن و بچه من بيچاره از تنگي و خواري بميرند و تو همه گله را صاحب شوي. <BR>نصف گله را به تو مي دهم و نصفي هم براي خودم.... <BR>قدري پايين تر آمد. <BR>وقتي كه نزديك تنه درخت رسيد گفت: اي امام زاده نصف گله را چطور نگهداري مي كني؟ <BR>آنهار ا خودم نگهداري مي كنم در عوض كشك و پشم نصف گله را به تو مي دهم. <BR>وقتي كمي پايين تر آمد گفت: بالاخره چوپان هم كه بي مزد نمي شود كشكش مال تو، پشمش مال من به عنوان دستمزد. <BR>وقتي باقي تنه را سُر خورد و پايش به زمين رسيد نگاهي به گنبد امامزاده انداخت و گفت: مرد حسابي چه كشكي چه پشمي؟ ما از هول خودمان يك غلطي كرديم، غلط زيادي كه جريمه ندارد!!! </P>
<P dir=rtl> <FONT color=#990033> كتاب كوچه احمد شاملو</FONT> </P>
<P dir=rtl><FONT color=#cc0066>جمله روز :</FONT> وقتی به خودمان دروغ می گوییم آن را بلندتر فریاد می زنیم . <FONT color=#0033cc>اریک هافر</FONT> </P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-451.aspx" target="_blank">تست هوش</a><BR><P dir=rtl align=justify>کوئيز زير از چهار سؤال تشکيل شده که به شما خواهد گفت آيا براي اين که يک مدير حرفهاي باشيد، شايستگي لازم را داريد يا نه؟ </P>
<P dir=rtl align=justify><BR>سؤالها مشکل نيستند. در مورد هر سؤال اول سعي کنيد خودتان پاسخ بدهيد و بعد پاسخ را بخوانيد تا ببينيد درست جواب دادهايد يا خير. </P>
<P dir=rtl align=justify><BR>۱- از شما خواسته شده يک زرافه را در يخچال قرار دهيد. چطور اين کار را انجام ميدهيد؟ <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>.</P>
<P dir=rtl align=justify>.</P>
<P dir=rtl align=justify><BR>پاسخ: درب يخچال را باز ميکنيم. زرافه را داخل يخچال ميگذاريم و سپس درب آن را ميبنديم. هدف از اين سؤال اين است که مشخص شود آيا شما از آن دسته افرادي هستيد که تمايل دارند مسائل ساده را خيلي پيچيده ببينند يا خير! </P>
<P dir=rtl align=justify><BR>۲- حال از شما خواسته شده يک فيل را در يخچال قرار دهيد. چه ميکنيد؟ <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>. </P>
<P dir=rtl align=justify>.</P>
<P dir=rtl align=justify><BR>پاسخ: آيا پاسخ شما اين است که درب يخچال را باز ميکنيم و فيل را در يخچال ميگذاريم و درب آن را ميبنديم؟ </P>
<P dir=rtl align=justify><BR>نه! اين درست نيست! </P>
<P dir=rtl align=justify><BR>پاسخ صحيح اين است که درب يخچال را باز ميکنيم. زرافه را از يخچال خارج ميکنيم. فيل را در يخچال ميگذاريم و درب آن را ميبنديم. اين سؤال براي اين است که مشخص شود آيا شما به نتايج کار هاي قبلي خود و تأثير آن برتصميم گيريهاي بعديتان فکر ميکنيد يا خير. </P>
<P dir=rtl align=justify><BR><BR>3-شيرشاه يک کنفرانس براي حيوانات جنگل ترتيب داده است که به جز يک حيوان، همگي حيوانات در آن حضور دارند. آن يک حيوان غايب کيست؟ <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>. </P>
<P dir=rtl align=justify>.</P>
<P dir=rtl align=justify><BR><BR>پاسخ: يادتان رفته که فيل الان در يخچال است؟ پس حيوان غايب اين جلسه بايد فيل باشد! هدف از اين سؤال اين است که حافظه شما در به خاطر سپردن اطلاعات سنجيده شود. <BR><BR>اگر تا اين جا به سؤالات پاسخ درست ندادهايد نگران نباشيد، هنوز يک سؤال ديگر مانده است. <BR><BR>4-بايد از يک رودخانه عبور کنيد که محل سکونت کروکوديل هاست. شما قايق نداريد. چه ميکنيد؟ <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>. <BR><BR>. </P>
<P dir=rtl align=justify>.<BR><BR>پاسخ: خيلي ساده است! به داخل رودخانه پريده و با شنا کردن از آن عبور مي کنيد. </P>
<P dir=rtl align=justify><BR><BR>کروکوديلها؟</P>
<P dir=rtl align=justify> آنها الان در جلسهاي هستند که شيرشاه ترتيب داده! هدف از اين سؤال اين است که مشخص شود آيا از اشتباههاي قبلي خود درس ميگيريد که دوباره آن ها را تکرار نکنيد يا خير</P>
<P dir=rtl> <FONT color=#990066> با تشکر از امین عزیز</FONT></P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-450.aspx" target="_blank">دسته بندی انسانها از دیدگاه دکتر شریعتی</a><BR><A title="گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org" target=_blank rel=nofollow></A>
<P></P>
<P dir=rtl align=center><FONT color=#000099>زنده بودن را به بیداری بگذرانیم که سالها به اجبار خواهیم خفت</FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cc0000>دسته اول <BR></FONT><FONT color=#990066>آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم نیستند</FONT><BR>عمده آدمها. حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم میشوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند. <BR><BR><FONT color=#cc0000>دسته دوم</FONT> <BR><FONT color=#990066><FONT color=#990066>آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم نیستند</FONT><BR></FONT>مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی واگذاشتهاند. بیشخصیتاند و بیاعتبار. هرگز به چشم نمیآیند. مرده و زندهشان یکی است. <BR><BR><FONT color=#cc0000>دسته سوم</FONT> <BR><FONT color=#990066>آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم هستند</FONT><BR>آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را میگذارند. کسانی که همواره به خاطر ما میمانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم. <BR><BR><FONT color=#cc0000>دسته چهارم</FONT> <BR><FONT color=#990066>آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم هستند</FONT></P>
<P dir=rtl align=justify>شگفتانگیزترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوهاند که ما نمیتوانیم حضورشان را دریابیم، اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک میکنیم. باز میشناسیم. میفهمیم که آنان چه بودند. چه میگفتند و چه میخواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم. هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار میگیریم قفل بر زبانمان میزنند. اختیار از ما سلب میشود. سکوت میکنیم و غرقه در حضور آنان مست میشویم و درست در زمانی که میروند یادمان میآید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.</P>
<P> با تشکر از : <FONT color=#990033><A href="zo_vaziri@yahoo.com" target=_blank>ونوس عزیز و مهربان</A></FONT></P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-449.aspx" target="_blank">ای عاشقان (آلبوم کوچ) - علیرضا عصار</a><BR>ای عاشقان ای عاشقان دل را چراغانی کنید<BR>ای می فروشان شهر را انگور مهمانی کنید<BR>معشوق من بگشوده در روی گدای خانه اش<BR>تا سر کشم من جرعه ای از ساغر و پیمانه اش<BR><BR>بزم است و رقص است و طرب مطرب نوایی ساز کن<BR>در مقدم او بهترین تصنیف را آواز کن <BR>مجنون بوی لیلی ام در کوی او جایم کنید<BR>همچون غلام خانه اش زنجیر در پایم کنید<BR><BR>ای عاشقان ای عاشقان دل را چراغانی کنید<BR>ای می فروشان شهر را انگور مهمانی کنید<BR>معشوق من بگشوده در روی گدای خانه اش<BR>تا سر کشم من جرعه ای از ساغر و پیمانه اش<BR><BR>[ حسام لُر نژاد ]<BR>نوری به چشم دوستان خاری به چشم دشمنان<BR>می سوزم از سودای او این شعله را افزون کنید<BR>چندان که خون اندر سبو از روح جانم می رود<BR>ای عاشقان از قلب من پیمانه ها پر خون کنید<BR>ای عاشقان از قلب من پیمانه ها پر خون کنید<BR><BR>[ علیرضا عصّار ]<BR>ای عاشقان ای عاشقان دل را چراغانی کنید<BR>ای می فروشان شهر را انگور مهمانی کنید<BR>معشوق من بگشوده در روی گدای خانه اش<BR>تا سر کشم من جرعه ای از ساغر و پیمانه اش<BR><BR>بزم است و رقص است و طرب مطرب نوایی ساز کن<BR>در مقدم او بهترین تصنیف را آواز کن <BR>مجنون بوی لیلی ام در کوی او جایم کنید<BR>همچون غلام خانه اش زنجیر در پایم کنید<BR><BR>ای عاشقان ای عاشقان دل را چراغانی کنید<BR>ای می فروشان شهر را انگور مهمانی کنید<BR>معشوق من بگشوده در روی گدای خانه اش<BR>تا سر کشم من جرعه ای از ساغر و پیمانه اش<BR><BR></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-448.aspx" target="_blank">برگزیده ای از مثنوی گل و نوروز - خواجوی کرمانی</a><BR><P dir=rtl>حدیث عشق در دفتر نگنجد شراب عشق در ساغر نگنجد</P>
<P dir=rtl>شب تاريک روزان را سحر نیست ز روز بی دلان تاريكتر نیست</P>
<P dir=rtl>دلم میسوزد و تن میزند یار بباید ساخت تا خود چون شود کار</P>
<P dir=rtl>دوای دل ندانم از که جویم غم پنهان ندانم با که گویم</P>
<P dir=rtl>مرا از خشک و تر در عشق دلبر لبی مانده ست خشک و دیده ای تر</P>
<P dir=rtl>غریب افتاده ام با آشنایی که هر روزش کشد خاطر به جایی</P>
<P dir=rtl>به مستی در جهان افسانه گشتم ز خویش و آشنا بیگانه گشتم</P>
<P dir=rtl>سر آن بهتر که باشد بر کف دست دل آن خوشتر که باشد واله و مست</P>
<P dir=rtl>بتا از طرّه طرّاری میاموز ز غمزه مردم آزاری میاموز</P>
<P dir=rtl>مقام خویشتن در چشم ما جوی که به باشد صنوبر بر لب جوی</P>
<P dir=rtl>گر آید مرغی از کویت به پرواز شود جانم به استقبال او باز</P>
<P dir=rtl>چو در عشق تو حالی زار دارم چه باشد گر بپرسی حال زارم</P>
<P dir=rtl>خبر داری که از خویشم خبر نیست ز بی خویشی مرا پروای سر نیست</P>
<P dir=rtl>گرم بر باد شد دل در هوایت کنم هم جان فدای خاک پایت</P>
<P dir=rtl> </P>
<P dir=rtl> </P>
<P dir=rtl>در ضمن :</P>
<P dir=rtl>همان بهتر که این معنی نجویی وگر جویی به ترک سر بگویی</P>
<P dir=rtl>تو را از این حدیث پیچ در پیچ بود بی حاصلی حاصل دگر هیچ</P>
<P dir=rtl>مرو این راه تا از ره نیفتی نگردی بیخود و در چه نیفتی</P>
<P dir=rtl>چو ذوق لشکر شیرین بدانی چو خسرو جان شیرین بر فشانی</P>
<P dir=rtl>گر از لیلی ببینی یک سر موی شوی مجنون و در عالم نهی روی</P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-447.aspx" target="_blank">ظروف مسی</a><BR><P dir=rtl><SPAN style="FONT-SIZE: 30pt; COLOR: rgb(234,241,221)"><FONT color=#000000 size=2> </FONT><A href="http://tech.groups.yahoo.com/group/Gevo/join" target=_blank rel=nofollow><SPAN style="COLOR: rgb(153,51,0); TEXT-DECORATION: none"><IMG id=_x0000_i1025 style="WIDTH: 214px; HEIGHT: 261px" height=393 alt="Join Gevo Group" src="http://hosting11.imagecross.com/image-hosting-15/4360Copy-20of-20CopperDishes.jpg" width=350 border=0></SPAN></A></SPAN></P>
<P dir=rtl align=justify>معروف است که پزشکان به کسانی که از درد مفاصل رنج میبرند، داشتن یک دستبند مسی را توصیه میکنند و دلیل این امر را هم کمبود یونهای مسی در خون ذکر میکنند که با تماس دستبندهای مسی با پوست بخشی از این کمبود جبران شده و از درد مفاصل کاسته میشود. </P>
<P dir=rtl align=justify>از سوی دیگر محققین، یکی از علتهای بروز بیماری آلزیمر را رسوب یونهای آلومینیوم در مغز عنوان میکنند. </P>
<P dir=rtl align=justify>تا چند دهه پیش، مردم کشور ما رسم داشتند برای پخت غذا مخصوصاً خورشت و آش از قابلمههای مسی استفاده میکردند و یک کفگیر آهنی داشتند به نام حسوم که موقع پخت غذا دائم درون آن قرار میگرفت ... </P>
<P dir=rtl align=justify>هیچکس نمیدانست چرا باید این کفگیر درون قابلمه مسی قرار بگیرد، فقط میدانستند برای پخت غذا خیلی لازم میباشد. </P>
<P dir=rtl align=justify>داستان از این قراره که بدن (مخصوصاً مغز) برای سلامت و نشاط و کنترل اسیدلاکتیک و کورتیزول به ٦ میلیارد یون مس نیاز دارد و به همین نسبت یون آهن. </P>
<P dir=rtl align=justify>کمبود یون مس باعث میشه شما دائم احساس رخوت و خواب آلودگی و کسالت کنید و مدام دهندره کنید. در ضمن هیچ کارخانه داروئی نمیتونه از یون یک عنصر برای شما قرص تهیه کنه ... و اونی که مثلاً به اسم قرص آهن به خورد شما میدهند شامل مولکول آهن هستش که برای بدن هیچ کاربردی نداره. </P>
<P dir=rtl align=justify>ولی تا این جا بدونید که غذا موقع پخت در درون قابلمه مسی، از یون آزاد شده این ظرف استفاده میکند و در بدن شما فوقالعاده احساس نشاط و انرژی ایجاد میکنه دیگه از اون دهندرگی و خمیازه و کسالت خبری نیست و باعث طول عمر مفید و سلامتی جسمی مخصوصاً برای خانمها نزدیک به دوران عادت ماهیانه دارد. </P>
<P dir=rtl align=justify>ولی یک دفعه توی دهه ٥٠ از این نون خشکیها اومدند و داد میزدند (قابلمه مسی ...... کفگیر آهنی خریداریم .....) و با یک قیمت مناسب این قابلمهها را خریدند و به جاش قابلمه آلمینیومی میدادند که بهش میگفتند روحی. هیچکس توی اون دهه نفهمید این همه قابلمه مسی کجا قراره بره؟ </P>
<P dir=rtl align=justify>بعدش هم که الان ظرفهای استیل و تفلون و این مزخرفات اومده که مدعی هستند غذا توش زود میپزه و به کف ظرف نمیچسبه. ولی مردم ما خبر ندارند که همین یونهای مضر در این ظروف عامل سرطان هستند و به راحتی یون سرب و آلمینیوم و ..... میتونند در جا، یک کودک ٦ ماهه را ظرف یک سال به بیماریهای کمبود خونی و سرطان و یک فرد بزرگسال را در طی ٥ سال به بیماریهای کبدی و خونی و طحال دچار کند و بعدش هم سرطان. </P>
<P dir=rtl align=justify>من به همه دوستان پیشنهاد میکنم حتماً برای پخت غذا (مخصوصاً غذاهای آبکی) از قابلمه مسی و کفگیر آهنی استفاده کنند. حداقل برای یک بار هم شده تا ظرف سه روز اثر آن را روی بدن خودتون ببینید. </P>
<P dir=rtl align=justify>حالا جالبه توی شمال ایران موقع پخت خورشت (مخصوصاً فسنجون) یک تیکه آهن یا نعل اسب میاندازند وسط خورشت تا حسابی رنگ بگیره ..... این کار باعث آزاد شدن یونهای آهن و سلامتی بدن میشود. اگر دقت کنید مردم مازندران و گیلان تقریباً در حد صفر دچار بیماریهای خونی و سرطان خون میشوند.</P>
<P dir=rtl align=justify> <FONT color=#990033>با تشکر از : <A href="zo_vaziri@yahoo.com" target=_blank>ونوس عزیز</A></FONT></P></LI><LI><a href="http://yakita.blogfa.com/post-446.aspx" target="_blank"> ورای مصلحت انديشی </a><BR>
<META content=Word.Document name=ProgId>
<META content="Microsoft Word 12" name=Generator>
<META content="Microsoft Word 12" name=Originator><LINK href="file:///C:\Users\Naeim\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_filelist.xml" rel=File-List><LINK href="file:///C:\Users\Naeim\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_themedata.thmx" rel=themeData><LINK href="file:///C:\Users\Naeim\AppData\Local\Temp\msohtmlclip1\01\clip_colorschememapping.xml" rel=colorSchemeMapping>
<STYLE>/*<![CDATA[*/
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:1;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-format:other;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-520092929 1073786111 9 0 415 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0in;
margin-right:0in;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
margin-bottom:10.0pt;
line-height:115%;}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
/*]]>*/</STYLE>
<SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>به آرامی آغاز به مردن مي كنی </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر سفر نكنی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر كتابی نخوانی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر به اصوات زندگی گوش ندهی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر از خودت قدردانی نكنی</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><SPAN style="COLOR: rgb(0,102,153)">. </SPAN><BR style="COLOR: rgb(0,102,153)"><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>به آرامی آغاز به مردن مي كنی </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>زماني كه خودباوري را در خودت بكشی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?>. <BR><BR style="COLOR: rgb(0,153,204)"></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?; 204);? 153,>به آرامي آغاز به مردن مي كنی </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?; 204);? 153,><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?; 204);? 153,>اگر برده ی عادات خود شوی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?; 204);? 153,><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?; 204);? 153,>اگر هميشه از يك راه تكراری بروی</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?; 204);? 153,> <BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?; 204);? 153,>اگر روزمرّگی را تغيير ندهی </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?; 204);? 153,><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?; 204);? 153,>اگر رنگهای متفاوت به تن نكنی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?; 204);? 153,><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?; 204);? 153,>يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>تو به آرامی آغاز به مردن مي كنی </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>اگر از شور و حرارت، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>از احساسات سركش، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی دارند، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>و ضربان قلبت را تندتر مي كنند، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>دوری كنی</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?> . .. .</SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>تو به آرامی آغاز به مردن مي كنی </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر هنگامی كه با شغلت، يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر ورای روياها نروی، </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>اگر به خودت اجازه ندهی </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>كه حداقل يك بار در تمام زندگي ات </SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Calibri?,?sans-serif?;><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " 153);? 102, rgb(0, color: Arial?,?sans-serif?;>ورای مصلحت انديشی بروی</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><SPAN style="COLOR: rgb(0,102,153)"> . . . </SPAN><BR>- <BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>امروز زندگی را آغاز كن</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?> <BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>امروز مخاطره كن</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?> <BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>امروز كاری كن</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>نگذار كه به آرامی بميری</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>شادی را فراموش نكن</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Calibri?,?sans-serif?;?><BR><BR></SPAN><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 8pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " Arial?,?sans-serif?;?>پابلو نرودا ،ترجمه از احمد شاملو</SPAN>
<P></P></LI></UL> </div>
<a href="http://coo.ir/directory.php">ثبت دامین</a>
</body>